نکات: 1ـ تغییر و تکامل موجود بالقوه یا دفعی است یا تدریجی. تکامل تدریجی، حرکت است. تغییر دفعی را کون و فساد می‌دانستند.

2ـ پیشینیان حرکت را منحصر به چهار مقوله عرضی می‌دانستند: کم، کیف، این و وضع.

پیشینیان بحث درباره حرکت را در علم طبیعی مطرح می‌کردند. چنان‌که نفس را نیز از مباحث در طبیعیات می‌دانستند.

3ـ فهرست مرحله هفتم: 1ـ اثبات محرک برای هر حرکتی، 2ـ تناهی محرکات، 3ـ اثبات قدرت و برخی از قوای نفس، 4ـ مزاج نبودن نفس، 5ـ مرگ‌ناپذیری مجردات، 6ـ نفی حرکت از مجردات، 7ـ مسبوق و به مادّه و زمان بودن مکوّنات، 8ـ عرض بودن امکان وقوعی، 9ـ تقدم قوه و فعل بر هم‌دیگر، 10ـ تجدد طبیعت و حرکت جوهری، 11ـ حدوث زمانی اجسام، 12ـ حدوث همه عالم، 13ـ گونه وجود عقلیات، 14ـ اثبات زمان و فاعل آن، 15ـ حادث زمانی نبودن اصل زمان و 16ـ مسبوقیت ذات زمان به حق تعالی و عالم امر.